Bart Van de Venster - "ACT as ONE is een modern voetbalverhaal”

Antwerp Clubblad 31/01/2015

ACT as ONE is de laatste maanden steeds meer in het nieuws gekomen als één van de actoren die proberen om RAFC nieuwe wegen te laten inslaan. In minder dan een jaar tijd heeft de vereniging zowat twaalfhonderd  Antwerpsupporters kunnen warm maken om te investeren in een “ownership” van 125 euro, en een jaarlijkse bijdrage van 10 euro. Waar ACT as ONE vandaan komt en waar ze naartoe wil, vroeg uw Clubblad aan voorzitter Bart Van de Venster.

“In maart vorig jaar werd ik opgebeld door Jorgen Van Laer. Hij zij me: “Bart, we moeten eens praten. Ik heb een idee dat me niet meer loslaat, zodanig dat ik er niet meer van kan slapen.” Het uitgangspunt van Jorgen was simpel. Net als vele anderen vond hij dat er met deze club iets moet gebeuren. Als de dingen niet gaan zoals je wil, zijn er twee mogelijkheden. Ofwel doe je niets en beweegt er niets. Ofwel steek je de handen uit de mouwen om iets aan de situatie te veranderen. We besloten dus om iets te gaan doen vanuit onze professionele ervaring en vanuit onze achtergrond als Antwerspupporters”.

“Ik realiseerde me op dat moment ook dat ik enkele jaren geleden heb meegeschreven aan de statuten van FASC en dat daar een luik over supportersparticipatie in was opgenomen. Dus nam ik contact op met Bram Broeckx van de Antwerp supportersclubs en stelde we ons idee voor. Dat idee is redelijk simpel: “We nemen de club over met een participatie van vijftig plus één aandelen.” Toevallig was op dat moment Saif Rubie in Antwerpen en hebben we van de gelegenheid gebruikt gemaakt om naar zijn uitleg te gaan luisteren, maar eerlijk gezegd, die zegde ons niet bijzonder veel. Na die voordracht zijn Julien De Ridder, Bram, Jorgen en ik wel voor een eerste brainstorm gaan samenzitten. Daar vloeide uit voort dat we een VZW oprichtten. We betrokken daar ook andere mensen om een zo breed mogelijke basis te hebben want we wilden ons in eerste instantie immers richten tot de supportersverenigingen die er al waren, met name FASC, ASA en supportersclub 150. Zo werd onze nieuwe VZW een afspiegeling van de al bestaande organen.”

“We zaten bijeen voor de match tegen Sint-Truiden en wilden na die match voor het eerst naar de pers stappen om onze plannen toe te lichten. We moeten de gebeurtenissen van die avond niet meer oprakelen maar ik zag onze plannen eigenlijk al in ‘gruzelementen’ uiteenvallen en zei tegen de anderen: “Mannen, dit wordt niets, weg ermee.” Maar de dag daarop belde Ludo Van Campenhout me om ons ervan te overtuigen om door te gaan. Dus besloten we toch door te gaan met de VZW en vrij snel kregen we enkele honderden leden, jammer stagneerde daarna de groei wat. Maar toen duidelijk werd dat het in het nieuwe seizoen sportief absoluut niet liep, kenden we rond de geschenkenperiode plots een enorme revival. Administratief zijn wij dan even door een lastige periode gegaan maar inmiddels hebben we toch onze volledige structuur uitgebouwd. Een financiële cel, marketing, communicatie… Dat staat allemaal op poten, aan een sportieve cel wordt volop gewerkt, en wekelijks houden we een vergadering met al die cellen. Tweewekelijks met gans de groep. Onze financiële cel waarin een paar heel capabele jonge Bosuilen zitten, is nu bezig met een geconsolideerde balans op te maken van wat we de ganse  ‘Antwerp Community’ kunnen noemen. Op basis daarvan wordt er een financieel strategisch plan uitgewerkt.”

“We hebben inmiddels ook een architect in onze rangen die meewerkt. Onze bedoeling is nu om een globale prospectus samen te stellen, waarin we “Antwerp 2.0” willen voorstellen. Dat is dus gans die ‘Antwerp community’, met als doelstelling een meerderheid in de club van vijftig procent plus één te verwerven. Dat willen we koppelen aan een stadionproject. Voor alle duidelijkheid: we hebben geen financiële investeerders en ik heb ook geen schop in mijn handen om de eerste steen al te leggen. Maar we gaan dit wel realiseren”, stelt Bart overtuigd.

“Als anderen “fantoomplannen” kunnen lanceren om hier of daar een stadion neer te poten, dan denk ik dat wij een veel realistischer plan kunnen voorleggen en dat we er ook moeten kunnen in slagen om de stad te overtuigen van de haalbaarheid. Want uiteraard moet de stad als eigenaar van alle gronden rondom de Bosuil een partner in het verhaal worden. We willen een intelligent project voor een ‘community-stadion’.

“Onze club, en haar stadion, moeten verankerd worden in onze community,” stelt ACT as ONE. “Dat betekent dat je sociale projecten gaat opstarten. Voor senioren, voor gehandicapten en bijvoorbeeld ook voor jongeren die het wat moeilijk hebben. Maar ook voor bedrijven die je financieel ondersteunen kan je zaken terug doen. Waarom zou je de senioren van de verschillende dienstencentra geen ontspanning kunnen aanbieden tijdens de week. Je kan hen gewoon ook al helpen om een wedstrijd bij te wonen. Mensen die minder mobiel zijn ophalen en terugbrengen, dat is een klein iets als je goed georganiseerd bent. Hetzelfde geldt voor mensen met een handicap. Taallessen, sportinitiaties, zelfs een jobbeurs om mensen aan werk te helpen, dat zit allemaal in onze ideeënkoker. Een club kan niet langer enkel voetbal leveren één keer per week. In een hedendaags concept moet de club zeven dagen op de zeven in het teken staan van haar community, er deel van uitmaken en mee werken aan het oplossen van maatschappelijke problemen.”

Inmiddels leven er binnen de club wel meer plannen in die richting. “Je mag gerust noteren dat wij geloven in Gunter Hofmans, Luc Van Thillo en hun VZW AVA als zij het plan opvatten om een mooi community-stadion te realiseren,” zegt Bart Van de Venster. “Wij geloven ook mevrouw Mintjens als ze zegt dat zij met KTM achter zo’n stadion staat. En dat willen wij uitwerken. We hebben contact met een promotor die gespecialiseerd is in het realiseren van grote werken, alsook contact met een architect die de eerste tekeningen op papier zal zetten.”

“We zijn absoluut bereid om samen te werken als Gunter Hofmans en Luc Van Thillo ervan overtuigd zijn dat de schulden te beheersen zijn en als zij verder willen gaan met hun plannen. Als zij het financieel niet aankunnen, zullen we moeten zien welke andere piste we moeten inslaan. Laat me daarbij ook nog stellen dat voor de grote meerderheid van onze leden het stamnummer van cruciaal belang is. Als het nodig is, gaan we met al onze cellen bekijken hoe we de bestaande activa kunnen redden. Dan moet je uiteraard ook met Eddy Wauters en andere schuldeisers gaan praten. En dan moet je ook met nieuwe investeerders gaan praten.”

“Aan de hand van een financieel verslag en een prospectus gaan wij aantonen dat een schuldenvrij Antwerp in een mooi stadion een winstgevende club is”, stelt Bart. “Maar uiteraard moet je dus eerst de bestaande schulden wegwerken. Aan de ene kant heb je daarvoor investeerders nodig. Maar anderzijds willen wij de bestaande schuldeisers er ook van overtuigen dat ze niet het minste belang hebben bij het ontbinden van de club, want dan hebben ze helemaal niets in handen. We gaan voor continuïteit en we willen de bestaande schuldeisers er van overtuigen dat ze op een dag ten minste een deel van hun geld zullen kunnen recupereren. We willen hen er dus van overtuigen dat ze met ons meedenken om een globaal plan op te stellen.”

Bart Van de Venster is er ook van overtuigd dat binnen ACT as ONE de nodige know-how aanwezig is om hun plannen uit te voeren.

“We kennen allemaal het waanidee dat her en der bestaat dat elke Antwerpsupporter een marginaal is. Maar binnen onze community vinden wij onder meer universiteitsprofessoren, top-accountants, managers, marketeers en andere mensen met specifieke kennis in bepaalde branches, die met ons willen meewerken. Dan is dat vooroordeel meteen van de baan. Stel dat je in de toekomst een club hebt waarvan de supporters mee eigenaar zijn, dan weten die meteen ook dat ze mee de verantwoordelijkheid dragen voor het goed functioneren. Om een voorbeeld te geven: Union Berlin heeft met honderdtwintigduizend manuren een stadion gebouwd. Van wie komen die manuren? Dat zijn de supporters die allemaal mee eigenaar zijn van de grond en het stadion zelf. En als je mee eigenaar bent, zal het heus niet in je opkomen om stoelen te gaan afbreken en op het veld te gooien. Als Luc Van Thillo op de website een oproep doet om mee te komen werken aan het stadion, dan is de opkomst minimaal. Maar als dat morgen de club is waar ik mee eigenaar van ben, dan sta ik er direct om mee te werken. Om terug te keren op het voorbeeld van Union Berlin. De supporters hebben daar bijna drie miljoen euro opgehaald en daarnaast twee naamsponsors gevonden en zo hebben zij hun nieuwe stadion gefinancierd. Zo konden zij een aanbod van vijf miljoen van de stad Berlijn, bedoeld voor het stadion, buiten dat project houden en investeren in een jeugdcentrum. Dat is een voorbeeld van intelligente investering, die ook voor de stad zelf een meerwaarde biedt in de vorm van dat jeugdcentrum, dat ook door de sportdienst van Berlijn kan worden gebruikt.”

Natuurlijk draait het er in voetbal om dat je uiteindelijk ook wel sportief succes moet boeken, willen de supporters op een dag niet massaal afhaken. “Daarvoor heb je om te beginnen een degelijke structuur nodig”, zegt Bart. “Aan de ene kant heb je een raad van bestuur die de eigenaars, zijnde de supporters, vertegenwoordigt met een meerderheid van vijftig plus één. Dat laat nog een ruimte over van negenenveertig procent die je kan overlaten aan investeerders. Het is dan aan de raad van bestuur om aan het hoofd van al je verschillende cellen professionele managers te zetten. En die moeten zorgen voor het succes. Dat is een moderne structuur.”

“Op zich is Antwerp historisch gezien wel altijd een ‘fan owned’ club geweest, maar dat heeft zich nooit weerspiegeld in het bestuur van de club”, stelt Bart. “Na het Bosman-arrest heeft de club een historische kans gemist en zijn activa uiteindelijk  verkocht aan externen. Het is belangrijk om te leren uit fouten die in het verleden gemaakt zijn. Ten slotte is de visie op wat een voetbalstadion moet zijn ook volledig veranderd. Dat moet een open concept zijn, een open poort naar de gemeenschap waar de stad als partner ook zeven dagen op zeven van moet kunnen profiteren.”

“Weet je wat het moeilijkste is in het leven?” stelt Bart wat filosofisch. “Dat is geld verdienen. Wat gemakkelijk is, dat is de wereld veranderen. En wij gaan de wereld veranderen door deze stad een mooi, modern voetbalproject aan te bieden. Allemaal samen. En zo gaan we iedereen in de zelfde richting krijgen. Dat gaan we gewoon doen. Want wat is het alternatief? Dat alles om zeep gaat. Wij zijn ervan overtuigd dat we uiteindelijk tot een consensus gaan komen. Wat er morgen of volgende maand ook gebeurt of beslist wordt… Wij staan klaar. We gaan naar de vijftienhonderd leden. We willen uiteindelijk met duizenden Antwerp fans klaar staan om in dit verhaal te stappen. Als we echt de beste supporters zijn van het land, dan is nu het moment aangebroken om dat te laten zien ook. Act now, ACT as ONE!”

Michel Schepers