Nieuwsbrief ACT as ONE

Verslaggeving Algemene Vergadering ACT as ONE dd. 18/12/2017

Algemene opzet van de vergadering

De jaarlijkse Algemene Vergadering van ACT as ONE bestond uit twee delen. Het eerste deel was informatief. Voorzitter Wim Geerts presenteerde de jaarrekening van de vzw en die werd goedgekeurd door de leden. Vervolgens volgde er toelichting over het voorbije werkjaar van ACT as ONE, met onder meer aandacht voor de communicatie met het bestuur van Royal Antwerp Football Club sinds de komst van voorzitter m. Paul Gheysens, en voor de voortgang van het community-dossier dat ACT as ONE aan het clubbestuur van RAFC heeft gepresenteerd.

Het tweede deel van de Algemene Vergadering was participatief. De aanwezige leden vergaderden in kleine groepen en presenteerden daarna de uitkomst van hun overleg. De groepen bogen zich voornamelijk over vier vragen:

  1. Wat zijn uw huidige bezorgdheden aangaande Royal Antwerp Football Club?
  2. Wat kon ACT as ONE in dat verband beter doen in de voorbije periode?
  3. Wat verwacht u van ACT as ONE in de (nabije) toekomst?
  4. Wat kunt u in die zin zelf betekenen of doen voor ACT as ONE in de komende periode?

Tijdens dit deel van de vergadering was er dus ook ruimte voor (zelf)kritiek aan het adres van ACT as ONE.

Bezorgdheden van de leden van ACT as ONE ten aanzien van R. Antwerp F.C.

Zorgen of bezorgdheden die tijdens het participatieve gedeelte van de Algemene Vergadering werden geuit door de leden van ACT as ONE aangaande Royal Antwerp Football Club, hielden voornamelijk verband met de continuïteit en het karakter, het ‘DNA’ van de club. Op het ogenblik van de AV was m. Paul Gheysens, baas van projectontwikkelaar Ghelamco, nog volop in de running om eigenaar van RSC Anderlecht te worden. Wat zou er in dat geval met Royal Antwerp Football Club gebeuren? De vrees weerklonk voor een verkoop van de club aan een persoon of groep die nog vreemder is aan RAFC dan het huidige clubbestuur. Los van het toenmalige bod op RSC Anderlecht maakten de leden van ACT as ONE zich sowieso zorgen over de binding van (het bestuur van) RAFC met de supporters. Hieronder volgen de voornaamste observaties en opmerkingen die in dat verband tijdens de AV naar voren kwamen:

  • De abonnementenverkoop was voor het lopende seizoen 2017-2018 een organisatorische puinhoop.
  • De communicatie van het clubbestuur met de supporters is dramatisch. Er is een duidelijk probleem met de ‘klantenbinding’ vanuit RAFC naar de supporters toe. Een blijk van waardering, al was het maar een dankwoord voor de massale steun van de supporters van en voor RAFC tijdens thuis- en uitwedstrijden, zou niet misplaatst zijn. Ten aanzien van de continuïteit van de club maakten de leden zich zorgen over het feit dat zowat alle club-medewerkers van vóór het bestuur-Gheysens de club hebben moeten verlaten. “Waaruit bestaat de binding dan nog?” “Vroeger konden we na de wedstrijd met ons allen napraten in het themacafé aan Tribune 1. Waar moeten we nu naartoe? Naar huis?” “Wat is er gebeurd met de plannen voor het fan-dorp aan Tribune 2?”
  • In dezelfde zin, maar kordater, werd er gesteld dat de supporters van RAFC worden ‘gesorteerd’. “Er is geen plaats meer voor iedereen” – en dat hield niet louter verband met de capaciteit van het stadion. “RAFC is een ‘sushi-club’ geworden.” “RAFC verliest haar familiale karakter aan commerciële doelstellingen.” “Hoe houden we Antwerp Antwerp?” “Waar wil het bestuur van RAFC met onze club naartoe?”

Op deze vragen en opmerkingen aan het adres van het bestuur van RAFC kwam er vanuit de leden van ACT as ONE evenwel ook een legitieme, kritische noot: “Was het vroeger dan beter?”

Die terechte opmerking neemt de bezorgdheden over de ‘persoonlijkheid’ en de continuïteit van de club niet weg. Ook werd nog eens uitdrukking gegeven aan de wens dat RAFC in de toekomst op de Bosuil-site zal blijven spelen. In die zin werd er ook nog eens gevraagd naar de stand van zaken van de plannen voor de renovatie van Tribune 2.

  • Andere bezorgdheden die tot uiting kwamen hielden verband met orde en veiligheid op de tribunes. Het storende, zichtbare druggebruik, zelfs op Tribune 3 – nochtans de ‘familietribune’ van weleer – kwam ter sprake. De vraag werd gesteld of een herschikking van de supporters op Tribune 2 niet noodzakelijk wordt. Supporters staan aan de rechterzijde opeengepakt tot op de trappen toe, terwijl er aan de linkerkant nog volop lege banken zijn. Deze bezorgdheid viel onder ‘crowdcontrol’; een thema waarbij ook ‘het zwart blok’ [sic] ter sprake kwam. Daarmee werd gedoeld op de Antwerp-supporters die zich zichtbaar onderscheiden door zich in het zwart te kleden. Tijdens de AV werd geopperd dat de aanwezigheid van deze supporters 10.000 andere supporters weghoudt van de club; een groot probleem voor de toekomst als RAFC inderdaad een stadion met 40.000 mensen wil vullen.

Ook hierop weerklonk een terechte, kritische noot: als supporters de ploeg aanmoedigen en voor de club supporteren, dan maakt het niet uit hoe ze gekleed zijn. Een echte ‘sfeergroep’ is een meerwaarde voor RAFC.

  • Algemenere bezorgdheden tenslotte behelsden de volgende zaken:

- Hoe staat het met de jeugdwerking van RAFC en wat is de rol van m. Patrick Decuyper daar precies in?

- Komt er (eindelijk) een fietsenstalling aan de tribunes?

- De prijs van het eten en de dranken is te hoog.

Feedback van de leden van ACT as ONE betreffende het voorbije werkjaar van de vzw

Ten aanzien van de werking van (het bestuur van) ACT as ONE was er vanuit de leden op de AV vooral kritiek op het gebrek aan communicatie en transparantie. Niet alle leden ontvangen de mails die het bestuur uitzendt. De leden zijn onvoldoende op de hoogte van de projecten van ACT as ONE. Er was vanuit de leden wel begrip voor het feit dat de bestuurders van ACT as ONE sommige lopende zaken nu eenmaal niet konden openbaar maken, maar het gebrek aan communicatie levert desalniettemin een overbodige, negatieve perceptie op. Een ander punt van kritiek was dat ACT as ONE in de aanwezige communicatie geen goede verhouding vindt tussen negatieve en positieve kritiek. “Als iets goed is, dan mag/moet dat ook gezegd worden. Dat kan contacten in de toekomst faciliteren.”

Doelstellingen geformuleerd door de leden van ACT as ONE betreffende de werking in de (nabije) toekomst

Wat de leden van ACT as ONE in de (nabije) toekomst van (het bestuur van) ACT as ONE verwachten, is dan ook betere communicatie. ACT as ONE moet de spreekbuis van de supporters naar het clubbestuur van RAFC kunnen zijn/worden, en om dat te bereiken moet ACT absoluut sneller en openlijker communiceren. ACT as ONE moet ook meer bijdragen aan de ‘volkse’ beleving van RAFC. Een mogelijkheid die in dat verband werd aangedragen was een reactivering van RAFC.TV. Communicatie via en met de media tout court zou kunnen helpen.

Wat de leden van ACT as ONE verder verwachten van hun bestuur betreft de kernactiviteiten van de vereniging. ACT as ONE moet er in de eerste plaats zijn voor de supporters van RAFC. ACT as ONE zou moeten fungeren als infopunt en ombudsdienst voor de supporters, liefst in goed overleg met het bestuur van RAFC, zodat er aan de suggesties, vragen en opmerkingen van de supporters ook daadwerkelijk gevolg kan/zal worden gegeven. ACT as ONE moet blijven ijveren voor (zulke) vormen van participatie in de club.

Suggesties vanuit de leden van ACT as ONE om deze doelen te blijven nastreven, sloten aan bij wat zij zelf opgaven te willen of kunnen doen voor ACT as ONE in de toekomst. Het bestuur van ACT as ONE moet worden uitgebreid, en opnieuw worden ondersteund door een bredere kerngroep. Vanuit die uitbreiding moet ook de redactie van ACT as ONE worden versterkt, zodat de gevraagde, betere communicatie werkelijkheid kan worden. De leden gaven tenslotte aan dat zijzelf (opnieuw) ambassadeur van ACT as ONE zullen worden, onder meer om steeds nieuwe leden te werven, en dat zij ‘er staan’ wanneer het nodig is.

Daar zijn wij zeer dankbaar voor.

Het bestuur van ACT as ONE